Project BOEI

Techno-economische haalbaarheidsstudie voor de elektrificatie van tankers op de ankerplaats van Scheveningen

Project BOEI (Buoy for Offshore Emission Irradication) is een techno-economische haalbaarheidsstudie in opdracht van de provincie Zuid-Holland naar de elektrificatie van tankers op de ankerplaats van Scheveningen. Het doel is om de meest haalbare technische oplossingen en risico’s voor het offshore opladen van schepen op de ankerplaats in kaart te brengen, naast het schatten van de kosten en emissiereducties. De belangrijkste drijfveren zijn het verminderen van NOx- en CO2-emissies. Deze blog biedt een overzicht van het project, inclusief het eindrapport en een interactieve tool die kan worden gebruikt om vergelijkbare projecten aan te passen, d.w.z. het offshore opladen van schepen.

  • De elektrificatie van een tanker op de ankerplaats van Scheveningen is technisch en economisch haalbaar. De totale kosten voor alle scopes .gecombineerd bedragen €14 miljoen (~€12 miljoen voor de infrastructuur en ~€2 miljoen voor het schip). De E-anchor en onderzeese bekabeling vertegenwoordigen ongeveer 50% van alle kosten.

  • De potentiële NOx-reductie is veel hoger dan aanvankelijk werd verwacht. Voor alle schepen samen wordt deze geschat op ruim 800.000 kg per jaar, wat overeenkomt met ~7,5 mol NOx-depositie per hectare per jaar.

  • De break-evenprijs voor de scheepseigenaar en de leverancier van het vermogen ligt rond €0,20-€0,25 per kWh. Een haalbare businesscase kan worden verkregen met alleen Renewable Energy Units, of met een subsidie van ~€3 miljoen


Projectinformatie

Project BOEI (Buoy for Offshore Emission Irradication) is een techno-economische haalbaarheidsstudie naar de elektrificatie van tankers op de ankerplaats van Scheveningen. Het doel is om de meest haalbare technische oplossingen en risico’s in kaart te brengen, naast het schatten van de kosten en emissiereducties.

De studie is zowel om technische als economische redenen opgedeeld in drie afzonderlijke ‘scope-splits’, die daarnaast een basis bieden voor modellering en de verdeling van interfaces. Dit zijn scope 1, 2 en 3, die respectievelijk Infra, E-Anchor en Ship vertegenwoordigen. Voor elke scope worden verschillende parameters geïdentificeerd die verschillende modelleringsopties voor het project mogelijk maken. De parameters zijn E-house, Assembly, Cabling, Type, CMS en Mooring Location. Om praktische redenen wordt in deze studie een kleine selectie van scenario’s onderzocht. De beschouwde scenario’s worden in de tool onderzocht en geïmplementeerd om verschillende mogelijke uitkomsten met elkaar te vergelijken.


Schepen en vermogensvraag

Om praktische redenen wordt voor deze studie één schip als primaire referentie genomen. Op basis van de voorkeuren van consortiumlid Knutsen wordt de Torill Knutsen als referentieschip gebruikt. Het scheepstype waarop de normen en regelgeving van toepassing zijn, is tanker. Het gemiddelde ankervermogen varieert doorgaans tussen 1.200 en 1.500 [kW]. Het hulpvermogen is gebaseerd op de aangenomen geïnstalleerde dieselgenerator die het ankervermogen levert, met een minimale capaciteit van 3.800 [kW]. Het aantal dagen dat het schip per jaar op de ankerplaats ligt, bedraagt 38 (aanname).


Ankerplaats

De coördinaten van de locatie en de afstand tot de kust en de haven van Scheveningen worden weergegeven in de onderstaande figuur, afkomstig uit het Nationaal Georegister (NGR), met dank aan Rijkswaterstaat. Een andere goede bron is de OpenEarth viewer. Naast bathymetrie toont deze viewer windparken, kabels, pijpleidingen en vele andere lagen. De afmetingen worden ook in de volgende figuren weergegeven. De ankerlocatie heeft een maximale capaciteit van 10 schepen.

Uit de analyse blijkt dat in 2023 in totaal 224 verschillende schepen langer dan 1 dag op de ankerplaats hebben gelegen. Tankers en vrachtschepen vertegenwoordigen 92% van al deze schepen: 79% tankers en 14% vrachtschepen. Gemiddeld liggen er gedurende het jaar op elk moment 6 schepen afgemeerd, met een gemiddelde verblijfsduur van 10 dagen. Tankers liggen gemiddeld 7 dagen op de ankerplaats. De langste verblijfsduren op de ankerplaats waren 171 dagen, 151 dagen en 135 dagen. Eén van deze drie schepen zou op zichzelf mogelijk voldoende kunnen zijn om de businesscase rond te krijgen.


Technische scope

Dit hoofdstuk bevat een technische beschrijving van het volledige project, evenals de wettelijke vereisten en normen die van toepassing zijn op de componenten en de werking. Hieronder worden de belangrijkste punten uit het hoofdstuk weergegeven. Raadpleeg het rapport voor alle details.


Resultaten

Dit hoofdstuk bevat indicaties van de CAPEX en OPEX voor de verschillende scopes, emissieberekeningen (met name NOX), de belangrijkste risico’s en mitigerende maatregelen, evenals een voorgestelde organisatorische vervolgstap, waarvan een planning voor de projectontwikkeling het belangrijkst is. De kosten worden bepaald volgens het principe van ‘turnkey levering’, waarbij elke scope rekening houdt met ontwerp en engineering, inkoop van apparatuur, installatie en inbedrijfstelling. De weergegeven resultaten hebben betrekking op één e-anchor en één schip, d.w.z. fase 1.


Planning

Voor een realistische projectuitvoering wordt aanbevolen om het project op te delen in drie afzonderlijke fasen. Deze uitvoeringsfasen worden voorafgegaan door een ontwerpfase die nodig is voor de FID. Voor deze planning wordt scenario 4 als basisscenario aangenomen. Dit betekent dat het vermogen aanvankelijk vanuit Q13 wordt geleverd – voldoende voor fase 1 en 2 – en wordt omgezet in een E-house dat op een monopile naast het ankergebied is geplaatst. Voor fase 3 zal ten minste tweemaal zoveel vermogen beschikbaar moeten worden gemaakt. Het is onzeker waar dit vermogen vandaan zal komen, Q13 of land.



You might also like

Previous
Previous

Overzicht van walstroomstekkers en -aansluitingen – IEC/IEEE 80005

Next
Next

BAM Amsterdam Cruise Terminal with Dick and Rick